Deze studie brengt overzichtelijk en scherp de gehele gelegenheidsstructuur voor voetbalgeweld in kaart vanuit drie perspectieven: het controleperspectief dat maatregelen centraal stelt die tot doel hebben de fysieke mogelijkheden tot geweld te beperken en de pakkans te verhogen; het relatieperspectief dat de voordelen van goede relaties met fanatieke supporter benadrukt; en het tegendraadse supportersperspectief , dat de oorzaken van geweld ook zoekt bij tekortkomingen in de veiligheidsorganisatie. Tot de laatste horen een incorrecte bejegening van supporters door bijvoorbeeld de politie, sloppy management of wangedrag van spelers of trainers.

Het resultaat is een samenhangend model waarmee de risico's van wedstrijden en van supportersgroepen scherp in kaart gebracht kunnen worden. Het reikt bruikbare handvatten aan om de veiligheidssituatie in en rondom stadions en clubs systematisch door te lichten en te verbeteren. Daarmee krijgen de belangrijkste actoren troeven in handen om de inzet van de politie en ander veiligheidspersoneel beter in te schatten en af te stemmen op de feitelijke risicosituatie. Zo kan mogelijk geld worden gespaard en biedt het model ook houvast om tegemoet te komen aan redelijke wensen van fanatieke supporters. Dit is de keerzijde van een eenzijdige, harde en gerichte aanpak van riskante situaties en van gewelddadige of agressieve hooligans.

De reeks Politiekunde is een uitgave van het Onderzoeksprogramma Politie &
Wetenschap, een zelfstandig onderdeel van het Kennisnetwerk van de Politieacademie.

Politie en Wetenschap is ingesteld om een stimulans te geven aan de toegepaste
wetenschappelijke kennisontwikkeling op het gebied van politie en veiligheid,
de daarvoor benodigde kennisinfrastructuur en de daadwerkelijke benutting van
onderzoeksrapporten en -resultaten in politiepraktijk, beleid en opleiding.